Bir mobilya markasının katalog çekiminden gözüme çarpan ilginç bir kare.
KArdeşlerden biri çalışma masasında. Bu tamam. Diğeri neden yerde. Mobilya ürünlerini sergiliyorsunuz, başka konsept mi kalmadı. Mesala diğeri oyuncaklarıyla oynasa ya da yatağında otursa… Daha güzel olmaz mıydı sevgili fotoğrafçı?
Anneler günü kutsal, mesajlar acıklı, duygu yüklü, vefa dolu. Babalar günü de kutsal (mı), mesajlar alaycı, geyik yüklü. Vefa ise Vefa’da kaldı. “Annene hediye almazsan evlatlıktan reddedilirsin” korkusu babalar gününde; “babana hediye alırsan iyi bir şey yapmış olursun”a nasıl dönüştü. Hediye alamayanlar Baba’ya neler aldı? Tartışmalar devam etmeye devam edecek mi? Bu tarz reklamların devamı gelsin mi, gelmesin mi. Ya da bu iş böyle olsun mu, olmasın mı? “Babalar konuyla ilgili ne düşünüyor, sessiz çığlıklar içten içe “hanım hanııııım, bak işte nasıl evlatlar yetiştirmişiz”e dönüşür mü? “Hadi baba gene yap” densin mi. Neyse, kutlu olsun…
bunlar sadece bir kısmı. Asıl bomba her zamanki gibi T-Box tarafından….
Diyelim çok romantik birisiniz. Acil romantizm hattı kaç bilmiyorsunuz. Hemen arıyorsunuz 118 18′i size ormantizmin kitabını yazıyor. Bilinmeyen numaralar için arayanlara bir de bu eklenirse bu reklamlar bitmez ki ama… Co-Branding örnekleri günümüzde şekil değiştiriyor. bu örnekle birlikte; kim kiminle ne şekilde işbirliği içinde olmalı tartışmalarına biri daha eklenmiş oldu. Her önüne gelenle marka iş birliği yapılmaz. Ben yaparım, bana bir şey olmaz deme. Okey mi?
Kanaat önderleri sadece toplumsal ve dinsel şeylerde yok. Her sektörde var.
Reklamcılık sektörünün de kanaat önderleri var. Yani gruları. Yani dinozorları ve fosilleşmiş patronları.
Aslında birçoğunun yaratıcılıktan zerre kadar anlamadığını düşünen bi’dolu insan da var. Ben onlardan değilim. İyi işler iyi sonuçlar verir. Bence onların bulundukları pozisyonlar vermiş olduğunu gösterir…
Bu kanaat önderleri ortaya “bir tez, bir görüş, bir fikir ve bir bilmem ne” neden hiçbir zaman atamadı. Onu merak ederim dururum. Yıllar önce yaratılmış ve pazardaki bekâretten yararlanılmış bir zar delme durumu neden günümüzde de devam edip gidiyor. Üstüne bir şey eklenmiyor…
Akıllarımı söndü, gözlerinin parlaklıklarını mı yitirdiler. Ampuller mi yanmıyor, cereyan mı az…
Hepsi bilmem nerede eğitimlerde, konferans ve seminerlerde. Neden hala yıllar öncesinin yurtdışından gelen marka uzmanların gelip açtığı konular üzerinden konuşuyorlar. Yok mu bizde geliştirecek bir mevzu? Literatüre katacağımız bir güzellik.
Sanırım büyüklük içindeki küçüklük onlara yetiyor.
Ben onların yerinde olsaydım geliştirir gider yayar sonra geliştirdiğimin yayılımının keyfine varırdım. Evrensel işleri getirip bize adapte ettiğinizde kısmen oluyor.
Ama bizim ileri götürüp hiçbirinde adapte demiyorsunuz. Onların dilinde ve onların tarzında değilse!
Çünkü biz kendi literatürümüze göre ilerliyoruz. Dünyanın değil!
…
Ey ağabeyle ablalar.
Alın, yetiştirin beni. Sizin zamanınıza geldiğimde sektöre on tane farklı tez ve ulusal işleyecek sistem katayım.
Sonra gönül rahatlığıyla yatağımda yatayım.
Ne de olsa yapamadığınızı yapmış olacağım.
Sokaktaki dükkanda dev bir reklam Anlaşılan bu bir müzik dükkanı. İngiltere bir gitar dükkanı vitrinini ve tabelasını oldukça yaratıcı kullanarak büyük bir farka imzasını atıyor. Ses kutusu şeklinde dizayn edilmiş dükkan etkileyici bir görüntüye sahip. Müşteri çekmek çok kolay. Gerisi satıcıya kalmış. 
